ချစ်သူ

လောင်ကျွမ်းနေတဲ့

နှလုံးသားတစ်ခုပေါ်ကို

တစ်စက်ဆိုရုံလေး ခပ်ဝေးဝေးကပဲဖြစ်ဖြစ်

မင်းရွာချလိုက်ပါလား

ငါ့မှာတော့ဘယ်အခါညိုလို့

ဘယ်အခါပြိုမလဲ

မင်းရဲ့အသံလေးကိုနားစွင့်

မျှော်လင့်လို့နေလိုက်ရတာ

အချိန်တန်တော့လည်း မင်းကတဂျိမ်းဂျိမ်းနဲ့

ရှောင်တိမ်းလို့သွားနေလိုက်တာ

အမှတ်တမဲ့ပဲလို့ မင်းပြောအုံးမှာလားကွာ

ဒီလိုနဲ့ပဲ

ခြောက်ကပ်ကပ်နဲ့ အိမ်ပြန်ရက်တွေဆက်ခဲ့ရတာ

မင်းနဲ့ပက်သက်တဲ့ငါ့ရဲ့ အမှတ်တရလေးတွေပါ.......

ကျနော်မသိချင်းများ

အချစ်ဆိုတာ......

သူ့မျက်နှာလေးကို

အမြဲတမ်းမြင်တွေ့နေချင်တာလား

သူ့အသံလေးကို

ကြည်နူးနေမိတာလား

သူ့ရဲ့လှုပ်ရှားမှု့လေးတွေကို

သံစဉ်တေးသွားလေးတွေလို

ခံစားမိတာလား

ကျနော်မသိ

ဒါပေမယ့်

ခြေလှမ်းတိုင်းကတော့သူ

သူရှိရာဆီ.....................

ပျောက်ဆုံးခြင်း

လောကကြီးရယ်

တရားသေးရဲ့လား

ပေးခဲ့သစ္စာတရားတွေ

ဘယ်နားမှာလဲ

ပြောခဲ့တဲ့ချစ်စကားတွေ

ထားခဲ့တော့လဲ

အလဲအကွဲပါပဲဟာ

အကြင်နာ နှလုံးသားကိုမှ

တမင်မုန်းထားခဲ့တဲ့တွက်

ရင်နာလို့မဆုံးခဲ့ပါဘူး

အရှုံးသားဘဝနဲ့

နှလုံးသားလှတဲ့လူတစ်ယောက်

ဆုံးသွားခဲ့တာ ခြောက်လရှိပြီ.......

ကောင်မလေးအတွက်

လှိုူင်းခတ်နေတဲ့ ဒီရင်က

အကြင်နာသံစဉ်တွေကို

တကယ်ပဲမင်းမမြင်လို့လား

ချစ်နေတာကိုသိရဲ့နဲ့

ခံရခက်အောင် မင်းကလှောင်ပြုံးလို့

မာယာတွေသုံး နေတာလား....

ဒါမှမဟုတ်

မင်းအတွက်

နေလို  လလို  အရိပ်လေးလို

မရိုးနိုင်ပါဘူးလို့ဆိုတဲ့

မင်းရဲ့  Hero  နေရာမှာ

ငါဟာ အစားထိုးနိုင်မဲ့သူ မဟုတ်လို့လား.....

ကောင်မလေးရယ် မင်းသိထားပါ

မင်းရဲ့နေ့များ အမောတွေကြားမှာ

မင်းခိုနားတဲ့ အရိပ်တစ်ခု ဖြစ်ခွင့်မရခဲ့ပေမယ့်

မင်းဘဝရှေ့ရေး မင်းရင်အေးစေဖို့

ငါလေအေးအဖြစ် ရှိနေမယ်ဆိုတာ

မင်းရဲ့ရောင်စဉ် မင်းကောင်းကင်လို

ထာဝရ ဖန်ဆင်းနေတစ်စင်း

ဖြစ်ခွင့်မရပေမယ့်

သူ့ရဲ့အပူ မင်းမယူနိင်ဖို့

ငါတိမ် ထူထူတွေ အဖြစ်ရှိနေမယ်ဆိုတာ....

မင်းရဲ့ဘဝ မင်းညတွေကို

ထာဝရဖန်ဆင်း လ တစ်စင်းဖြစ်ခွင့် မရပေမယ့်

မင်းရဲ့အပါး မင်းအနားမှာ

 အမြဲခစား ကြွေလွင့်သွားတဲ့အထိ

 အပြုံးတွေဆင့် ကြယ်တပွင့်လို ငါရှိနေမယ်ဆိုတာ

 ကောင်မလေး ယုံထားပါ.....

နွံ့ထဲမှာကြာ

သွားမယ် သွားမယ်နဲ့

တကယ်တမ်းကျတော့

ခြေထောက်တွေကို

အခုမှ

ရေဆေးနေတုန်း

ရေကန်ထဲ

ကြာဆင်းချိုးမိတာလေ

ရလိုက်ပြန်တော့

ကြာပန်းက တစ်ပွင့်တည်း

ရွှံ့ပေနေတဲ့ ခြေထောက်

ရေဆေးလို့မှ မခြောက်ခင်

ကြာပန်းပွင့်ဖတ်တွေက

နွမ်းချင်ချင်နဲ့

မလိုချင်တော့ဘူးလို့

ပြောချင်ပေမယ့်

ကြာပန်းက ခူးပြီးနေပြီ

ရွှံ့တွေလည်း

ပေကျံနေပြီ

တစ်က ပြန်စလို့မှ

မရတော့ဘဲ

မျက်ရည်တဝဲဝဲနဲ့

ကြာပန်းကို ဘုရားတင်

အားအင်နည်းပါးတဲ့

ကိုယ့်အတွက်တော့

မနက်ဖြန်တွေကို

ဒူးနဲ့တိုက်ဖို့

ဒူးပေါ်က မျက်ရည်စတွေကို

ခဏခဏ ဖယ်သုတ်နေရပေါ့

သွားမယ် သွားမယ်နဲ့

ဟောဒီ တဲစုတ်ထဲမှာ

ငါ....

ရွာလည်နေပြီ.....

မျက်ရည်မြစ်ကျဉ်း

စိတ်ကိုရွေ့လျား

မေ့ထားရုံနဲ့

မေ့သွားရင်လည်း

အကောင်းသား

မမေ့မမုန်း

တစ်နေ့လုံး....သူ

စိတ်ကိုယူငင်

ရင်တွင်းရစ်ဖွဲ့

နှောင်တွယ်နွဲ့ပြုံး

လှော်ရင်းနစ်ပြီ

မပျော်နေ့ည

မေ့မရလို့

တွေ့ကြတဲ့အခါ

သူမြင်သာအောင်

ကြင်နာအရိပ်

အလွမ်းစိတ်ကို

ပါးစပ်ပိတ်ထား

နှလုံးသားမှ

မျက်ရည်များဖြင့် ပြချင်တယ်....