လွမ်းသူ့ပန်းခွေ

အဲဒါ ..

မနေ့ကတင် ဖြစ်ခဲ့တာပါ

ကြေကွဲခြင်းဆိုတဲ့ နတ်သမီးတစ်ပါးက

ငါနဲ့လက်ထပ်မလား..လို့ ကမ်းလှမ်းလာတယ် ..

ရေကန်က အသင့်ဖြစ်နေပြီလေ ..

ကြာတွေက မပွင့်သေးတာပါ။

မေးခွန်းကိုသာ ရွေးချယ်ခွင့် ရမယ်ဆိုရင်

ငါလည်း စာမေးပွဲဝင်ဖြေချင်တယ်..။

တစ်ချို့လူတွေက ရှာဖွေတွေ့ရှိကြ

တစ်ချို့လူတွေက ကောက်ကြ

တစ်ချို့လူတွေက စုဆောင်းကြ..

တစ်ချို့လူတွေက ရှေကဆက်လျှောက်ကြ။

အားလုံးမှာ တံခါးနှစ်ပေါက်စီရှိတယ်၊ .. လှေခါး နှစ်စင်းစီရှိတယ်၊

အားလုံးရဲ့ နာရေးခရီးကိုလည်း

နှစ်မျိုးနှစ်စား စီစဉ်ထားပြီးသား ရှိတယ် ..။

ကလေးဘဝ ..

လက်ရေးလှ စာအုပ်ထဲက ဝလုံးရွဲ့စောင်းစောင်းလေး ကို

နဂါးခေါင်းလှည့်တဲ့ နေရာ တည့်တည့်မှာမှ

ငါ ချရေးခဲ့မိသလား မပြောတတ်ပါဘူး။

စိတ်ကူး ကျဉ်းကျဉ်းလေးထဲမှာမှ

ခြေလှမ်းတွေက ကျဲခဲ့တယ်..

ဘာတတ်နိုင်မှာလဲ ..

ဒါ.. “ချိန်းဆိုချက်” တစ်ခုပါ

ငါ ရောက်အောင် လာခဲ့တယ်

မိုးခေါင်သလိုမျိုး ဆောင်းကကော မခေါင်နိုင်တော့ဘူးတဲ့လား

တစ်ခါတစ်ရံ ကံကြမ္မာက ဘုရားထူးတာ ခံကြည့်ဖူးချင်လို့ ....

ဒါပေမဲ့....

အိပ်ရာကသာ အကြိမ်ကြိမ် ထခဲ့ရတယ်

နိုဝင်ဘာကတော့ ရောက်မလာခဲ့ဘူး

အရှူံးတွေကို

တံဆိပ်ခေါင်းလို တယုတယ

စုနေခဲ့တုန်းကတော့

ရာသီဥတုက ကိုယ့်ဖက်ပါခဲ့တယ်..

ကြည့်စမ်း…….

ငါဟာ မိမွေးတိုင်း ဖမွေးတိုင်းကိုက

လွမ်းသူ့ပန်းခွေဆန်ခဲ့ရတဲ့ကောင်ပါ။

မျှော်ရည်မှန်းတဲ့မောချမ်းခ

ရင်ထဲမှာ ဖြစ်တည်မွေးဖွားလာတဲ့ အချစ်ကို တု့နှိုင်းစရာတွေ ရှာဖွေမယ်ဆိုရင်ဖြင့် နှလုံးသား ကိုခွဲပြချင်ပါတယ်(အနက်ရှိုင်းဆုံထိအောင်ပေါ့)....

ကိုယ့်ရဲ့ ကိုယ်၊ စိတ်၊ နှလုံး သုံးပါးရဲ့  ၃၂ကောဠာသ သွေးသားတွေထဲမှာ အချိန်ပြည့်နေရာယူထားတာ ဘယ်သူလဲလို့တော့ မေးစရာလိုမယ်လို့ မထင်ပါဘူး....

မင်းနဲ့ဆုံတွေ့ခဲ့တဲ့နေရာလေးကို အမြဲတမ်းသတိရနေမှာပါ....

ပြန်ဆုံတွေ့နိုင်ဖို့ကိုလည်း အမြဲကြိုးစားနေမှာပါ....

မင်းရဲ့အေးမြတဲ့အငွေ့အသက်တွေသည်သာ ကိုယ်ဘဝရဲ့ ထာဝရအမြတ်နိုးရဆုံးအရာတွေပါ....

နှလုံးသားမှာ သန္ဓေတည်ပြီး မွေးဖွားလာတဲ့ နူးညံ့သိမ်မွေ့ွ့မှုကို ဘယ်အရာနဲ့မှ အစားထိုးပြုပြင်လို့မရပါဘူး....

ရွရွလေးလမ်းသွား တဲ့ခြေလှမ်းလေးတွေ ၊ ဖွဖွလေးနမ်းသွားတဲ့နှင်းပွင့်အနမ်းလေးတွေ၊ အေးမြတဲ့ ထွေးပွေ့မှုလေးတွေသည်သာ ကိုယ့်နှလုံးသားမှာ နေရာယူခဲ့တာပါ....

လူမျိုး၊ဘာသာ၊ယဉ်ကျေးမှု မခွဲခြားပဲ ထွေးပွေ့မှုတွေပေးခဲ့တာ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်....

မင်းရဲ့အေးမြတဲ့မေတ္တာတရားတွေ မောမြေကို စီးဆင်နေသမျှ မင်းရှိတဲ့ နယ်မြေကို ခြေချနိုင်မှာပါ....

ကိုယ့်ရဲ့ နှလုံးသားလေးသည်သာ ဒီဇင်ဘာနှင်းပွင့်လေးတွေ ဖြစ်ခဲ့မယ်ဆိုရင် မင်းရဲ့ရပ်တည်မှုတွေ၊ ထာဝစဉ်ဖြစ်တည်နိုင်ဖို့  နှစ်သစ်ကူးနိုင်ရန် လေနု အေးလေးတွေယူဆောင် မင်:ရှိရာအရပ်ကိုမျှော်ရည်မှန်းလို့ လှမ်းလာခဲ့မှာပါ....

ကဗျာဆိုတာ

                                                     

ကဗျာဆိုတာ...

လူ့ စဉ်းစားဉာဏ် ရဲ့ ပဲ့တင်သံ

လူ့ နှလုံးသား ရဲ့ ခုန်လှုပ်သံ

လူ့ စိတ်ဓာတ်ရဲ့ မြည်ဟီးသံ

လူ့ မျှော်လင့်ချက် ရဲ့ သီကျူးသံ

ကဗျာဆိုတာ...

ကျွန်မတို့ ရဲ့ ရုန်း ကန် သံ ပါပဲ။

                                

                                                    အောင်ဆန်းစုကြည်

ဧချင်း

မနွေးထွေးရင်နေပါ

အဝေးမပြေးရင် ဖြေသာပါတယ်။

အရိပ်ကလေး မြင်ရရုံနဲ့

စိတ်အဆွေး ရွှင်ပျသူပါ။

စွဲလမ်းတယ် ဆိုတာထက်

အမြဲတမ်းအတွက် ရည်ရွယ်သူပါ။

ပြန်မချစ်ရင် နေပါ

ကျန်ရစ်သူရဲ့

ဘဝအရှုံး တစ်သက်လုံးအတွက်

ပြုံးပြရင်းလည်း ကျေနပ်မယ်။

အမုန်းမဲ့ ထုဆစ်ထားတဲ့

အပြုံးတုပဲ ဆိုပါတော့။

ခြောက် သွေ့ ပဲ့ ကြေ

နွေကမ်းခြေမှာ

စမ်းရေအဖြစ် သိမ်းထားမယ်။

                                                                                            မောင်လှမျိုး {ချင်းချောင်းခြံ}

အနိုင်မခံ

ငါ့အား ဖုံးလွှမ်းထားသော လကွယ်သန်းခေါင်

ဤအမှောင်အတွင်းမှနေ၍ အနိုင်မခံ အရှုံးမပေးတတ်သော

ငါ၏စိတ်ဓာတ်ကို ဖန်ဆင်းပေးသည့် နတ်သိကြားတို့အား ငါကျေးဇူးတင်၏။

လောကဓံတရားတို့၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော လက်ဆုပ်တွင်းသို့

ကျရောက်နေရငြားသော်လည်း ငါကားမတုန်လှုပ် မငိုကြွေး

ကံတရား၏ ရိုက်ပုတ်ခြင်း ဒဏ်ချက်တို့ကြောင့်

ငါ၏ ဦးခေါင်းသည် သွေးသံတို့ဖြင့် ရဲရဲနီ၏ ညွတ်ကား မညွတ်

ဤလောဘဒေါသတို့ ကြီးစိုးရာဌာန၏ အခြားမဲ့၌ကား

သေခြင်းတရားသည် ငံ့လင့်လျက်ရှိ၏။

သို့သော် ငါ့အား မတုန်လှုပ်သည်ကို တွေ့ရအံ့။

နောင်ကိုလည်း ဘယ်တော့မှ မကြောက်သည်ကိုသာ တွေ့ရအံ့။

သုဂတိသို့ သွားရာ တံခါးဝသည် မည်မျှ ကျဉ်းမြောင်းသည်ဖြစ်စေ

ယမမင်း၏ ခွေးရေပုရပိုက်၌ ငါ့အပြစ်တို့ကို မည်မျှပင်များစွာ

မှတ်သားထားသည်ဖြစ်စေ ငါကား ဂရုမပြု

ငါသာလျှင် ငါ့ကံ၏ အရှင်သခင်ဖြစ်၍

ငါသာလျှင် ငါ့စိတ်၏ အကြီးအကဲ ဖြစ်သတည်း။

                                                                                        သခင် အောင်ဆန်း (၁၉၁၅-၁၉၄၇)

မိုးချစ်သူ

လောင်ကျွမ်းနေတဲ့

နှလုံးသားတစ်ခုပေါ်ကို

တစ်စက်ဆိုရုံလေး ခပ်ဝေးဝေးကပဲဖြစ်ဖြစ်

မင်းရွာချလိုက်ပါလား

ငါ့မှာတော့ဘယ်အခါညိုလို့

ဘယ်အခါပြိုမလဲ

မင်းရဲ့အသံလေးကိုနားစွင့်

မျှော်လင့်လို့နေလိုက်ရတာ

အချိန်တန်တော့လည်း မင်းကတဂျိမ်းဂျိမ်းနဲ့

ရှောင်တိမ်းလို့သွားနေလိုက်တာ

အမှတ်တမဲ့ပဲလို့ မင်းပြောအုံးမှာလားကွာ

ဒီလိုနဲ့ပဲ

ခြောက်ကပ်ကပ်နဲ့ အိမ်ပြန်ရက်တွေဆက်ခဲ့ရတာ

မင်းနဲ့ပက်သက်တဲ့ငါ့ရဲ့ အမှတ်တရလေးတွေပါ.......

ပိတောက်ပန်းချစ်သူ

ဘုရားကို တစ်ခိုင်လှူ

ချစ်သူကို တစ်ခက်ပေး

ရတက်အေးစေဖို့

တစ်သက်မဝေးရအောင်

အမျက်ကလေးပြေဖို့

ဆုပန်ချွေ....။



နေကလည်နေ

နွေကလည်းနွေ

မေကလည်းမေ

ပိတောက်ပန်းတွေ

ဝေဝေပန်လို့

မူဟန်နွဲ့လှနေ....။



သင်္ကြန်ရေ အတူချိုး

နွေမိုး မသက်ခင်

ရင်ခွင်တိုး တိုးဖက်

လွတ်မထွက်အောင်ထွေး

ပန်းကို  မွှေးလို့

ပါးကိုနမ်း

ရွင်လန်းရင်ခုန်

မလုံမလဲ

အသည်းသိမ့်နွေးနွေး

ချစ်တေးထွင်းဖောက်

နေ့စဉ် ပိတောက်ပွင့်ပါစေ....။

စိုး

မိပိတောက်

ညည်းရောက်လို့ လာပြီနော်

ငါ့မှာလေ တွေ့ချင်စိတ်နဲ့

အိပ်စက်မပျော်....

မျှော်သာမျှော်

ပေါ်လာတော့ ခူးခက်သေး

လက်ထဲမှာ ရနံ့ပြယ်လို့

ချက်ချင်းကွယ် နွမ်းကြွေညှိုးမှာ

စိုးရွံတယ်လေ......

အေပရယ်(လ်)ဖူး(လ်)

ဘယ်လိုလဲ သင်္ကြန်ရယ်

နင်နဲ့ငါနဲ့တော့

ခဏခဏ ရန်ဖြစ်နေရတာပဲကွယ်

ခုလည်း နင်က

ပိတောက် အားကိုးနဲ့

ငါ့ကို ပုတ်နှိုးလိုက်ပြန်ပြီပေါ့

အားနာပါဦးတော့လား

ရိုးရိုးသားသားမှားခဲ့တဲ့

နှလုံးသားလေးပါ

ကဗျာ မဆန်ခဲ့ဘူး

အရူးတစ်ယောက်လို

နင့်ကို ငါကြောက်တယ် မိပိတောက်

တစ်နှစ်တစ်ခါ ဒီဒဏ်ရာ

နာကျင်ခံခက် နှိပ်စက်လို့

ရင်နာနာနဲ့ ရယ်ရတယ်

ရေစိုနေတဲ့ အိပ်မက်လေး

ဖျားနာခဲ့ပါပြီကွယ်

အားနာပါတော့ သင်္ကြန်ရယ်

ငါ့ကို ထပ်မတွေ့ပါနဲ့တော့လေ.....

အတိတ်

အတိတ်တွေနဲ့ ရောထွေးစုပုံထားတဲ့ အတွေးတွေကို

သိုဝှက်သိမ်းထားခဲ့တာ ကြာပါပြီ...

ကြီကျယ်ခမ်းနားပြီး ယုံပါဆိုတာလောက်နဲ့

မေတ္တာတရားကိုအလွဲသုံးစား မလုပ်ပါနဲ့...

တစ်ချိန်က မင်းပေးခဲ့တဲ့ အချစ်တွေဟာ

ကိုယ့်ကို ထိုးမယ့်ဓားမှန်း မသိခဲ့ပါဘူး...

ပစ်စလက်ခတ် မဖြစ်ချင်ခဲ့ပေမယ့်

နှလုံးသားက ဖျားနာမှုကိုတော့

မျက်စပစ် ပြနေပါပြီ...

ရက်စက်ခြင်းကို မေ့ဆေးကျွေးရုံနဲ့

ဒဏ်ရာတွေအေးခဲသွားရင် သိပ်ကောင်းမှာပဲ...

နောက်ဆုံးတော့ အဆုံးသတ်မကောင်းတဲ့

ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်ကို

ဒဏ်ရာတွေ တနင့်တပိုးနဲ့

နာကျင်နေလဲ

ရိုးရိုးလေးပဲ သရုပ်ဆောင်ပေးပါ့မယ်

ကောင်မလေးရယ်...

မင်္ဂလာလက်ဖွဲ့

မကြင်နာလို့ ထားခဲ့ပြီးပြီပဲ

ရင်နာမယ့် စကားတော့

မကြားပါရစေနဲ့လား

တမင်တကာရှောင်ရင်း

မင်္ဂလာဆောင်နှင်းသွားတဲ့...နင်

တစ်သက်မက ယုံချင်ပေမယ့်

အမှတ်တရ ပုံပြင်တွေသာကျန်

ပုံမှန်လက်ရေးတွေက

စုံကန်ထွက်ပြေးချင်နေမှတော့

ဘဝတစ်လျောက်လုံးအတွက်

ပျောက်ဆုံးတော့မယ့်

အမှတ်တမဲ့လေးတွေကို

ငါ့ရဲ့... နောက်ဆုံးလက်ဖွဲ့ အဖြစ်ပေးခဲ့ပါရစေ။ ။

သနပ်ခါး

သနပ်ခါးတင်

ပါးပြင်ထက်မှာ

ထားခင်နှမ

ကြွားချင်စရာ

မြန်မာ့အလှနဲ့

လှခေါင်သက်လယ်

လှသွေးကြွယ်တို့

လှချင်းရယ်ပြိုင်

ကမ္ဘာတိုင်စေ

လက်မိူင်တွေအောင်

ရွေးရခက်တယ်

နှမငယ်ရေ

အချစ်=အပယ်ခံ

မင်းသိရဲ့လား...

တဖွဲဖွဲရွာနေတဲ့ မိုးစက်တွေကြား

တစ်လောကလုံးလင်းနေသားနဲ့

ငါ့နှလုံးသားတစ်ခုထဲ အမှောင်ကျ

မင်း......ငါ့ကို

ထားခဲ့တုန်းကပေါ့...



အပျံသင်စ ငှက်တစ်ကောင်ကို

မညှာမတာ အတောင်ရိုက်ချိုးခဲ့သလိုပါပဲ...



မင်းအတွက်ဆိုရင်

မိဘ နဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်ကြား

ဘေးစကားတွေကို ပစ်ပယ်လို့

" ချစ်တယ် " ဆိုတဲ့ စကားတစ်ခွန်းနဲ့တင်

အရာအားလုံးကို ဆန့်ကျင်ရဲခဲ့တာလေ..

ဟိုး...ကောင်းကင်ထိပျံတက်

ခရီးမိုင်များစွာအတွက်

လက်တွဲမဖြုတ်စတမ်း ငါနဲ့အတူပျံသန်းမယ်တဲ့...

ပေးခဲ့တဲ့ ကတိတွေပျက်သုန်း

ငါ့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေလဲ ပျောက်ဆုံးခဲ့ပြီ...



အခုတော့..

မင်းမရှိတဲ့ ရာသီရဲ့နေ့စွဲတွေထဲ

အထီးကျန်ဆန်ပြိုလဲလို့

လွမ်းတဲ့စိတ်နဲ့ပဲ

မင်းအရိပ်လေးကိုအိပ်မက်

ဂယောင်ခြောက်ခြားသွေးပျက်နေဆဲပါ...



စာမလာ သတင်းမကြားပဲ

မင်း...ငါ့ကိုထားခဲ့ပေမယ့်

မင်းကြောင့်ကျခဲ့တဲ့ မျက်ရည်ရဲ့အငွေ့ကိုတောင်မှ

မင်းကို မခံစားစေချင်ခဲ့ဘူး...



ရေစက် မဆုံလို့ဝေးခဲ့ရပြီပဲ

ငါတစ်ယောက်ထဲ စိတ်ချမ်းသာဖို့

မင်းပြန်လာပါလို့ လဲ မမျှော်လင့်ချင်တော့ဘူး...



ထားခဲ့ဖူးတဲ့ မေတ္တာအတွက်ပဲ

လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ တောင်းဆုပြုခဲ့တယ်...

အခုဘဝကစလို့ နောင်သံသရာအဆက်ဆက်

အချစ် နဲ့ပတ်သက်သမျှ

မမြင်ရ မကြားရ

နှလုံးသားကတောင်မှ

မခံစားတတ်သောသူသာ

ဖြစ်ရပါလို၏...

တစ်သက်စာဒဏ်ရာ

နင်ကတော့ အမှတ်တမဲ့ ကြဲချလိုက်တာပါ....


ဒီကောင်ရဲ့ ရင်ထဲမှာတော့ ခပ်ရိုင်းရိုင်း ရင်ခုန်သံတွေ ဆူညံနေခဲ့တာပါ...


ဒါဟာ အိပ်မက်တစ်ခု မဟုတ်ခဲ့ပါဘူး...


နင်ကြည့်လိုက်တဲ့ မျက်ဝန်းလေးတွေဟာ မြားတစ်စင်းဆိုရင်တောင်...


ငါ့ရဲ့ ဘယ်ဘက်ရင်အုံဟာ အသင့်ရှိနေမှာပါ...


နင်မပြုစားပေမယ့် ငါ့မှာတော့ အရူးတစ်ယောက်လိုဖြစ်နေပါပြီ...


နင့်ရဲ့ အမှတ်တမဲ့ ဆိုပေမယ့် ငါ့အတွက်...


ဘဝပျက်မတတ် လောင်ကျွမ်းမယ့်


မီးတောက်တစ်ခုလား ကောင်မလေးရယ်....

အတိတ်မှာပဲ ထာဝရ

ကာရံမဲ့နေတဲ့ တီးတိုးပြောသံတစ်ခုရယ်

ငါ့နှလုံးသားထဲက အထီးကျန်ပွင့်နေတဲ့ ပန်းတွေရယ်

အိမ်မက်တစ်ခုရဲ့ ဖျော့တော့တဲ့အရောင်ရယ်

ကြင်နာမှုတစ်ခုရဲ့ အမှတ်တရတွေရယ်

ငါ့ဒဏ်ရာကိုလောင်မြိုက်စေတဲ့အချစ်ကြိုးတွေရယ်

မျက်ရည်ကျသွားရတဲ့ အချိန်ခဏလေးတွေရယ်

အခုတော့အမုန်းတွေအားလုံးအဝေးမှာ ဝေ၀ါးကျန်နေရစ်ခဲ့ပါပြီ

ငါ့ဘဝတစ်ခုလုံးရင်းပြီး မင်းကိုချစ်နိုင်ပါတယ်

ဒါတောင် မင်းငါ့ဆီပြန်မလာတော့ဘူးဆိုရင်

အခုကစပြီး အရိပ်တစ်ခုအဖြစ်နေပါတော့မယ်......