မင်္ဂလာလက်ဖွဲ့

မကြင်နာလို့ ထားခဲ့ပြီးပြီပဲ

ရင်နာမယ့် စကားတော့

မကြားပါရစေနဲ့လား

တမင်တကာရှောင်ရင်း

မင်္ဂလာဆောင်နှင်းသွားတဲ့...နင်

တစ်သက်မက ယုံချင်ပေမယ့်

အမှတ်တရ ပုံပြင်တွေသာကျန်

ပုံမှန်လက်ရေးတွေက

စုံကန်ထွက်ပြေးချင်နေမှတော့

ဘဝတစ်လျောက်လုံးအတွက်

ပျောက်ဆုံးတော့မယ့်

အမှတ်တမဲ့လေးတွေကို

ငါ့ရဲ့... နောက်ဆုံးလက်ဖွဲ့ အဖြစ်ပေးခဲ့ပါရစေ။ ။

လွမ်းနေခွင့်

ချစ်ခဲ့တာ အသည်းကျွမ်းမတတ်

အပြစ်မဲ့စွာ လမ်းခွဲရက်သူရယ်

လေနှင်ရာ နင်လေယိမ်း

မကြင်နာ တမင်တကာစိမ်းလေသလား

အားအင်တွေနဲ့ ထိန်းထားတဲ့ကြားက

ပါးပြင်မှာ စီးကျသွားတာ

တစ်ခါမကပါဘူး ချစ်သူ

အပြစ်မယူချင်ဘူး

လျစ်လျုရှုထားလဲ

ချစ်သူက ချစ်သူပဲလေ

ပြန်မဆုံတဲ့ကြားက

ကြံဖန်ပြီး ယုံထားဆဲပါ

မဖြစ်နိုင်တော့ဘူးတဲ့လား

အချစ်ယိုင်နဲ့မသွားခင်

နမ်းခွင့်လေးများနဲ့ နောက်ဆုံး

လွမ်းခွင့်လေးတော့ ပေးသနားခဲ့ပါ....

မြန်မာလိုလေး လှပါတယ်

တို့လူမျိုးက ယဉ်ကျေးမျှတ

သြတ္တပ္ပနှင့် ဟီရိတရား

လက်ကိုင်ထား၍ ငါးပါးကိုယ်ကျင့်

တရားနှင့်သာ မွေ့ပျော်ပါ၏။



ယခုမှာကား ထိုတရားသည်

အမှားအလွဲ တရားမွဲပြီး

မလုံမလဲ ရုံရွဲရွဲနှင့်

အကုန်ပဲပေါ် ဖော်ကုန်ကြပြီ။



တချို့သည်ကား ကြပ်ထုပ်ထားသည့်

စတိုင်တစ်မျိုး အမြင်ဆိုးသည့်

ရင်ကျိုးရပြီ အိုမိခင်တို့။



သင်တို့သည်ကား မြန်ပြည်သားလေ

ဟုတ်လားဝန်ခံ ဟန်ပန်ဘေးချိတ်

"ကျုပ်တိတ်တိတ်လေး ပြောလိုက်ချင်တယ်

မြန်မာအိမ်ကိုချစ်ရင် မြန်မာထဘီလေးဝတ်ကြပါ"။ ။

အကြိမ်ကြိမ်

 မင်းနဲ့မြင်မြင်ခြင်း ချစ်ခဲ့ကြပြီး

ချစ်ပြီးပြီးခြင်း ရန်ဖြစ်ခဲ့တဲ့

ငါတို့ရဲ့အဖြစ်က ရီစရာလား၊

ပျော်စရာလား စိတ်ညစ်စရာလား....

မသိပေမဲ့ တွေ့တိုင်းသတ်ခဲ့ကြတာ

အကြိမ်ကြိမ်ပဲနော် သတ်ပြီးတိုင်းလည်း

ပြန်တည့်ကြတာ အကြိမ်ကြိမ်ပါပဲ...

ပြန်တည့်ပြီးတိုင်း ငါ့ရဲ့ရင်မှာ

မင်းကိုပို၍ တိုး၍ချစ်ခဲ့ပါသည်....

မင်းစိတ်ကောက်လို့ ကျန်ခဲ့ငါ့မှာ

ရင်ထဲအောင့်ကာ မခံနိုင်လို့

ငါပြောတဲ့ခါ မင်းစိတ်ပိုဆိုးပြီး

ပြတ်ပြီပြောကာ ထားရစ်ခဲ့တာ အကြိမ်ကြိမ်ပဲနော်…….

မသိကိန်း

ခွဲခွာခြင်းဆိုတဲ့ ခေါင်းစဉ်အောက်မှာ

လွတ်လွပ်ခြင်းမရှိတဲ့ ခံစားမှု 

ထိန်းချုပ်မရတဲ့ မျက်ရည် 

အဆုံးမရှိတဲ့ အလွမ်း 

မရေရာတဲ့ မျှော်လင့်ချက် 

အိပ်မရတဲ့ ညနက်နက်တွေ 

အားလုံး...အားလုံး 

မြုတ်နှံကြရတာပါ 

ဒီဇင်ဘာလရဲ့ နံနက်ခင်းမှုန်ဝါးဝါးတွေ 

အခါများစွာတမ်းတဖူးတဲ့ ညနေခင်းတွေ 

အပ်ကွဲခဲ့ရတဲ့ နှလုံးသားတွေ 

အားလုံးဟာ ဝမ်းနည်းဖို့ကောင်းပေမဲ့ 

ကောင်မလေးကတော့ မသိရှာဘူး...

သံယောဇဉ်တွေဟာ လွန်ပူတစ်ချောင်လို 

ရင်ကိုတမြေ့မြေ့ လောင်ကျွမ်းစေခဲ့တာ 

ရင်နာဖို့ကောင်းပေမယ့် 

ကောင်မလေးကတော့ မသိရှာဘူး...

ဆုံတွေ့ဖူးတဲ့ နေရာဟောင်းတွေ 

အထပ်ထပ်ရစ်ပြီးဖွင့်ခဲရရတဲ့ သံစဉ်တွေ 

အားလုံကို တမ်းတနေပေမဲ့ 

ကောင်မလေးကတော့ မသိရှာဘူး... 

အချစ်ဆိုတာ မျက်ရည်နဲ့လောင်း 

နှလုံးသားနဲ့ ပေါင်းသင်းတာကို 

ခံစားတတ်သူတိုင်း နားလည်ပေမဲ့ 

ကောင်မလေးကတော့ မသိရှာဘူးဗျာ...

စင်မတင်ဖြစ်သော

အင်ဂျင်နီယာ ဘူမိဗေဒရဲ့ သီအိုရီတွေ

ကျောက်ဖြစ်ရုပ်ကြွင်းတွေရဲ့ သက်ရောက်မှု့

ဓာတ်ပုံ၊ မြေပုံ ဘာသာရပ်နဲ့

ကျောက်မျက်များ အကြောင်းက

ငါ့ဦးနှောက်မှာ အလုပ်တွေရှုပ်လို့ပေါ့

ဒါပေမယ့်နှလုံးသားက

ကဗျာတစ်ပုဒ်ကို ရူးသွပ်နေတယ်လေ

"အပျင်းပြေ ဖျော်ဖြေမှုလား"?

"ဟင့်အင်း" "စူးနစ်စွာ ငြိတွယ်မှုပါ"

တကယ်ဆို မျဉ်းပြိုင်တွေတောင်

ဝင်ရိုးစွန်းမှာ ဆုံတွေ့နိုင်ပေမယ့်

ဆုံမှတ်တစ်ခုနဲ့ တို့နှစ်ယောက်ဘဝက

ကြက်ခြေခတ်လို့ "အစွန်းတစ်ဖက်ဆီနဲ့"ပါ

အစွန်းနှစ်ဖက်(တို့နှစ်ယောက်) ပြန်ဆုံမဲ့ရက်ကို

သက္ကရာဇာ်တွေထဲမှာ မျှော်လင့်မိတယ်

ခုတော့ ငါ့ရင်ထဲက ကဗျာတစ်ပုဒ်

စုတ်ချက်ကြမ်းရေးဆွဲနေတုန်း

လောကရဲ့ ခွဲခွါခြင်း ခေါင်းစဉ်အောက်မှာ

ဆေးမခြောက်ခင် အရောင်လွင့်ပြယ်ခဲ့ရတယ်

ထွက်သွားပါရစေ

 ကောင်မလေးရယ်... 

ငါနင့်ကိုအရိုးသားဆုံး ချစ်ခဲ့တာပါ... 

ရိုးသားမှူကိုနာကျင်အောင်တော့ မလုပ်လိုက်ပါနဲ့... 

နင်သေသေချာချာ စဉ်းစားပါ... 

နင်ငါ့ကိုပြန်မချင်လဲရပါတယ်... 

ငါနောက်ဆုတ်ပေးပါ့ မယ်... 

ငါလိုချင်တာ နင့်ရဲ့အချစ်စစ် အချစ်မှန်ပါ... 

နင်နားလည် သဘောပေါက်မှာပါ... 

ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ်ပါ... 

ငါခံနိုင်သလောက်တော့ ခံပေးပါ့မယ်... 

မခံနိုင်တဲ့တစ်နေ့တော့ ငါထွက်သွားပါရစေ... 

အဲဒီအချိန်ရောက်ရင် ငါ့ကို မတားပါနဲ့နော်...